Διοίκηση μέσω στόχων

Η Διοίκηση με Στόχους είναι δυνατό να αναφέρεται στο επίπεδο όλων των βαθμίδων (Γενική Διεύθυνση, Διεύθυνση, Τμήμα) μίας δημόσιας οργάνωσης ή σε κάθε εργαζόμενο ξεχωριστά. Σε γενικές γραμμές όμως περιλαμβάνει τα εξής (3) τρία βασικά στάδια:

 

  1. Καθορισμό στόχων.
  2. Ανάπτυξη προγραμμάτων δράσης για την επίτευξη αυτών των στόχων.
  3. Αξιολόγηση της λειτουργίας όλων των βαθμίδων μίας δημόσιας οργάνωσης ή της εργασίας του ατόμου.

Ειδικότερα , κατά την εφαρμογή της Διοίκησης με Στόχους σε ένα τμήμα είναι πολύ χρήσιμο να ακολουθούνται οι επόμενες κατευθύνσεις:

  • Διατύπωση της γενικής αποστολής της Γενικής Διεύθυνσης
  • Προσδιορισμός συγκεκριμένων περιοχών ευθύνης
  • Καθορισμός συγκεκριμένων ποσοτικών κριτηρίων με βάση τα οποία θα γίνει αξιολόγηση της κάθε περιοχής ευθύνης της κάθε οργανωτικής βαθμίδας της δημόσιας οργάνωσης. Όταν ο καθορισμός συγκεκριμένων ποσοτικών κριτηρίων δεν είναι δυνατός, τότε είναι απαραίτητη η διατύπωση μιας σειράς εκφράσεων που περιγράφουν τις επιθυμητές γενικές συνθήκες που πρέπει να υπάρχουν στη δημόσια οργάνωση και τις διάφορες περιοχές ευθύνης
  • Ανάλυση της παρούσας κατάστασης της λειτουργίας σε σχέση με τους κύριους τομείς ευθύνης
  • Επιλογή βασικών τομέων στους οποίους επιδιώκεται βελτίωση και καταγραφή συγκεκριμένων στόχων
  • Ανάπτυξη προγραμμάτων που προβλέπουν στην επιτυχία των επιθυμητών αποτελεσμάτων.

Αναφορικά με την εφαρμογή της Διοίκησης με Στόχους στους εργαζόμενους ατομικά σημειώνονται τα εξής:

  • Να γίνεται προσπάθεια περιορισμού του αριθμού των στόχων στους οποίους πρέπει να στρέψει την προσοχή του κάθε εργαζόμενος σε μια δεδομένη περίοδο
  • Οι στόχοι να προσδιορίζονται όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένα
  • Να βεβαιώνεται ότι οι ατομικοί στόχοι, κατά τη διάρκεια μιας δεδομένης περιόδου, εναρμονίζονται με τους στόχους του τμήματος και την κατάσταση του υπαλλήλου
  • Να διατηρείται μια ισορροπία αποτελεσμάτων μεταξύ των διαφόρων τομέων
  • Να βεβαιώνεται ότι οι στόχοι είναι λογικοί και ότι υποκινούν τον εργαζόμενο
  • Να μην αποφεύγεται ένας τομέας, εάν δεν υπάρχει έλεγχος πάνω σ’ αυτόν. 

Για τη σωστή εφαρμογή και τελική επιτυχία ενός προγράμματος Διοίκησης με Στόχους χρειάζεται η ύπαρξη ορισμένων κρίσιμων παραγόντων (προϋποθέσεων):

  • Η συναίνεση ή καλυτέρα η ταύτιση του εργαζομένου με το πρόγραμμα
  • Η διαρκής υποστήριξη από πλευράς διοίκησης της επιχείρησης
  • Η ύπαρξη σχετικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων των εργαζομένων

Έτσι τελικά, η εφαρμογή της Διοίκησης με Στόχους απαιτεί περιοδικές συζητήσεις και επιδράσεις μεταξύ προϊσταμένων – υφισταμένων, υιοθέτηση των συναινετικών διαδικασιών και όχι μια αφ’ υψηλού επιβολή ενός συστήματος διοίκησης στους εργαζομένους.

Η εφαρμογή της Διοίκησης με Στόχους προσφέρει αρκετά οφέλη σ’ έναν οργανισμό τα κυριότερα από τα οποία είναι τα εξής:

  • Αποφυγή της αοριστίας και αίσθηση της συγκεκριμένης κατεύθυνσης προς την οποία βαδίζει το τμήμα ή ο εργαζόμενος
  • Αποφυγή ή μείωση της υποκειμενικής αξιολόγησης των αποτελεσμάτων
  • Υψηλότερο βαθμό υποκίνησης των εργαζομένων
  • Περισσότερη αυτοκατεύθυνση και αυτοέλεγχο από πλευράς εργαζομένων, αφού δεν χρειάζεται να συμβουλεύονται, για κάθε θέμα που προκύπτει, τους προϊσταμένους 
  • Συνήθως υφίσταται καλύτερη επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ των τμημάτων και των εργαζομένων. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει σαφής αντίληψη ότι οι επιμέρους στόχοι των οργανωτικών μονάδων εντάσσονται σ’ ένα γενικότερο σύνολο και αποβλέπουν στην επίτευξη ενός τελικού στόχου.
  • Τέλος, η μέθοδος αποτελεί ένα πολύ καλό μέσο εκπαίδευσης των εργαζομένων και κυρίως των διευθυντικών στελεχών.

Η φιλοσοφία της Διοίκησης με Στόχους διέπεται από την αρχή της συμμετρικότητας και από το σεβασμό στη διαφορετική άποψη. Αποτελεί δημοφιλή τεχνική διότι συστηματοποιεί τη διαδικασία της στοχοθεσίας .

Στη Διοίκηση με Στόχους αναγνωρίζεται μια σειρά πλεονεκτημάτων τα οποία το καθιστούν ιδιαίτερα δημοφιλές κυρίως μεταξύ των χαμηλότερων βαθμίδων του μάνατζμεντ και των εργαζομένων. Αυτά είναι :

  1. Ορθολογισμός στη διαδικασία της στοχοθεσίας
  2. Βελτίωση της απόδοσης των εργαζομένων και της παραγωγικότητας της επιχείρησης
  3. Αποτελεσματικός έλεγχος
  4. Ανάθεση συγκεκριμένων ρόλων σε κάθε εργαζόμενο
  5. Μέθοδος παρακίνησης των εργαζομένων
  6. Συμμετοχικότητα
  7. Ενδυνάμωση της επικοινωνίας
  8. Μείωση των συγκρούσεων εντός της μονάδας
Μετάβαση στο περιεχόμενο